DE STRIJD OM TROJE
De Griekse held Peleus gaat trouwen met de zeegodin Thetis. Alle Goden uitgenodigd en groot feest. Eén Godin niet uitgenodigd en die had zwaar de ziekte in: Eris, de Godin van de ruzie. Nou zou ik haar persoonlijk óók niet uitnodigen maar goed… zij hád de pest in!
Ze gooit een gouden appel de zaal in (de twistappel zogezegd) waarop geschreven stond: Voor de mooiste.
Gelijk breekt er een keiharde ruzie uit tussen alle Godinnen. Na een tijdje en veel gekrakeel blijven er drie Godinnen over: Athena, Godin der wijsheid en krijgskunst. Hera, koningin der Goden en Godin van het huwelijk. Aphrodite, Godin van de liefde en schoonheid.
Maar wie oh wie gaat er bepalen wie de mooiste is?
Dat werd de koningszoon Paris. Hij woonde op de berg Ida dichtbij Troje en hoedde daar het vee. Pa Priamos en moe Hekabe hadden hem na zijn geboorte uit het paleis gezwierd omdat hun dochter Cassandra had voorspeld dat hij de ondergang van Troje zou worden.
Paris dus kiest de Godin Aphrodite als de mooiste en geeft haar die appel omdat zij hem de mooiste vrouw ter wereld belooft. Paris is een enorme vrouwengek dus dat was niet zo moeilijk. De beloftes van Athena om hem wijsheid, en van Hera om hem veel macht en aanzien te schenken vond hij niet zo interessant want hij is in feite een dom ventje en nog laf ook… blijkt later.
Na een tijdje wordt Paris – door omstandigheden – toch weer met vreugde het paleis binnengehaald en om hem iets nuttigs te laten doen mag hij de betrekkingen tussen de Achaeërs en Trojanen verbeteren. Nou dat deed hij uitstekend!!
Hij komt in Sparta bij koning Menelaos en zijn vrouw Helena en gaat er gelijk met haar vandoor inclusief de nodige kostbaarheden.
Menelaos kwaad en die gaat naar zijn broer Agamemnon van Mycene. Die trommelt gelijk alle koningen met soldaten op om scheep te gaan in Aulis richting Troje.
Onder hen zijn: Odysseus, grote en kleine Ajax, Nestor, Diomedes en nog veel meer beroemde helden. Achilles? Oh waar is Achilles?Zoeken geblazen. Zijn moeder had hem, als meid verkleed, tussen de dochters van een koning gezet want ze wilde niet dat hij jong zou sneuvelen. Ook al had zij hem - aan zijn hielen vasthoudend – in het water van de Styx gedompeld om hem onsterfelijk te maken dat plekje waar ze hem had vastgehouden was zijn enige kwetsbare plek. Opnieuw onderdompelen ging niet, mag maar 1 keer!
Maar door een list van Odysseus – die stond om zijn listen en gladde tong bekend – werd Achilles ontdekt en hij ging ook mee.
Was er nog één probleempje, uitzeilen ging niet… er was geen wind. Kalchas, de ziener zei dat Agamemnon Artemis een rotgeintje had geflikt dus die kwam nou verhaal halen.
Oplossing: Je jongste dochter Iphigineia op haar altaar offeren en Artemis zou tevreden zijn.
Agamemnon doet niet moeilijk en stuurt iemand om zijn dochter. Moe en echtgenote - Klytemnestra - komt ook mee en men vertelt dat de bruiloft van Achilles en Iphigineia op de valreep wordt gevierd. Achilles weet van niks. Iphigineia wordt geofferd maar Artemis pikt haar in en brengt haar naar Tauris (de Krim) alwaar zij dienst mag doen als opperpriesteres van Artemis. Artemis legt in haar plaats een hert neer en dat wordt geofferd. Maar Klytemnestra is witlaaiend verziekend kwaad en die heeft nog wel wat in petto voor haar lieve echtgenoot. Die weet nog niets van de verrassing en is al met de hele vloot naar Troje.
De belegering van Troje duurt 10 jaar. Men doodt de tijd met wat vechten, schermutselingen, rooftochten ondernemen in de buurt en de nabij gelegen eilanden en zo sudderen die jaren voort.
Het tiende jaar wordt door Homerus in de Ilias beschreven.
Tijdens een rooftocht neemt Achilles een mooie meid mee, Breseïs genaamd.
Agamemnon krijgt ook een mooie meid Chryseïs genaamd. Agamemnon krijgt alles want hij is de koning en opperbevelhebber van deze hele onderneming en voert geen ene flikker uit. Alleen maar hebben, hebben…
De vader van Chryseïs is priester van Apollo en komt zijn dochter halen. Agamemnon scheldt die arme oude man drie slagen in de rondte en laat hem de tent uitsmijten. Alle bevelhebbers zien dit met afgrijzen aan en denken er het hunne van.
Papa Chryses bidt tot Apollo en die zal de Grieken even mores leren. Met zijn pijlenregen bezorgt hij een pest epidemie en Agamemnon krijgt de schuld.
Chryseïs terug naar heur pa, Apollo ook tevreden maar Agamemnon wil… hebben, hebben en eist dan maar Breseïs van Achilles.
Die gaat gelijk uit zijn kokosnoot en weigert verder nog mee te doen. Nou dat weten ze dan ook weer want nederlaag na nederlaag plaagt de Grieken. De Goden doen niet anders dan zich op alle fronten overal mee bemoeien en krijgen zelfs onderling zo’n vreselijke heibel dat het op een handgemeen uitloopt op die Olympos. Als je dat leest is het om te gieren van de lach.
Achilles’ beste vriend Patroklos vindt die nederlagen maar niks, trekt Achilles’ wapenrusting aan, Trojanen in paniek maar Patroklos is Achilles niet en wordt door Hektor, de oudste broer van Paris, om zeep geholpen.
Hierna wordt Achilles weer woest, jaagt zeker een kwart van de Trojaanse soldaten over de kling en daagt Hektor uit voor een tweegevecht. Hektor wordt gedood, Achilles bindt hem achter zijn strijdwagen en in de nacht komt papa Priamos Achilles smeken of hij het lijk van zijn zoon mag hebben. Achilles stemt toe. Doek… einde Ilias.
Achilles wordt later, vanuit een hinderlaag door Paris met een pijl in zijn hiel getroffen. Achilles exit. Paris is en blijft op alle fronten een lafaard en Helena was hem al gauw zat.
Odysseus verzint de list met het houten paard en Troje wordt veroverd.
Paris wordt door de zoon van Achilles, Neoptolemos, om zeep geholpen, Priamos ook en de dames van Troje worden als slavin meegevoerd. Helena verzoent zich met Menelaos en zij leefden nog lang en gelukkig in Sparta.
Agamemnon komt vrolijk thuis en wordt vriendelijk door Klytemnestra onthaald. Maar als meneer zich wil gaan opfrissen in het bad gooit zij een net over hem heen en slacht hem af met een bijl. Dat was het ‘cadeautje’ voor het offeren van hun dochter.
Odysseus zwerft nog even 10 jaren voordat hij zijn vrouw Penelope in de armen mag sluiten.
